KRÓTKI PRZEWODNIK PO POZNAŃSKICH DZIEJACH I OBIEKTACH

 Kiedy myślimy Poznań często jako pierwsze skojarzenie padają koziołki. Nadto Targi, Ratusz, ostatnimi czasy KKS Lech, a dla większych fanów sportu także Malta. Jednakże wyżej wymienione są ledwie ułamkiem skarbów, które ma Poznań do zaoferowania. Bogata historia i położenie geograficzne przyczyniły się do dzisiejszej atrakcyjności Poznania.

Początki miasta sięgają 9. wieku, kiedy na wyspie wśród rozlewisk między nurtami Warty na Ostrowie Tuskim powstał gród książęcy. O jego powstaniu krąży wiele legend. Najpopularniejsza z nich głosi, że wśród roztoczy rzecznych podczas wyprawy na polowanie Lech spotkał się i rozpoznał swoich trzech braci wykrzykując słynne słowa „Poznaję”. Oficjalnie uważa się, że nazwa wzięła się od imienia księcia Poznana. Z powodu braku źródeł pisanych ciężko dokładnie opowiedzieć, jak wyglądały początki grodu. Wiadomo, że w 10. wieku Poznań był jednym z ważniejszych obok, Gniezna, Ostrowa Legnickiego, Giecza a także Grzybowa (powiat wrzesiński) ośrodków państwa pierwszych piastów, prawdopodobnie także jedną z siedzib książęcych. Na Ostrowie Tumskim prawdopodobnie mógł mieć miejsce Chrzest Polski. Prawdopodobnie w miejscu chrztu powstała Kaplica Dąbrówki na obszarze dawnego palatium. Na terenie grodu powstała także jedna z najstarszych katedr na ziemiach Polskich. Gród uległ zniszczeniom w 1033r podczas najazdu czeskiego władcy Brzetysława. Także na Ostrowie Tumskim wizje miał król Kazimierz Odnowiciel, po którym zebrał siły na odbudowę państwa równocześnie przenosząc stolicę z Wielkopolski do Krakowa.

Podczas rozbicia dzielnicowego Poznań został siedzibą Księcia Wielkopolskiego Mieszka III. Jego następca Przemysł I lokował w 1253roku miasto na lewym brzegu Warty na obszarze dzisiejszego Starego Miasta. Odbyła się ona na prawie Magdeburskim. Pod tym pojęciem kryje się układ urbanistyczny uliczkami o układzie rusztowym z czworobocznym rynkiem po środku i dwunastoma uliczkami wychodzący od niego. Na najwyższym wzniesieniu w obrębie murów miejskich książę Przemysł wybudował zamek. W zamku urzędowali książęta dzielnicowi, w tym koronowany na Króla Polski Przemysł 2. Po zjednoczeniu państwa Polskiego przez Władysława Łokietka zamek został siedzibą starostów generalnych. W okresie wczesnonowożytnym nastąpił rozwój miasta związany z bogaceniem się mieszkańców. W okresie zwanym „złotym wiekiem” przebudowano Ratusz oraz wiele kamienic mieszczańskich. Wiek 17. i 18. to w Poznaniu podobnie jak w całej Polsce okres licznych wojen i przemarszów wojsk, oraz licznych zniszczeń z nim związanych. Mimo niesprzyjającego czasu właśnie wówczas powstały kościoły, które dziś są częstym uznawane za perełki. Jednym z nich jest kościół wraz z klasztorem i kolegium Jezuitów zwany pełniącym dziś funkcję parafii farnej, oraz Kościół Franciszkański przy Zamku.

Ostatnie dekady wieku 18. to czas prób odbudowy Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Proces modernizacyjny dotyczył także procesów zachodzących w miastach. Nie inaczej było w Poznaniu. Wówczas powołano Komisję Dobrego Porządku. Jej zadaniem była między innymi odbudowa miasta, miasta zniszczonego na skutek wojen, a także powodzi i innych naturalnych kataklizmów. Jej działalność przyczyniła się do powstania Odwachu na Starym rynku, odbudowy Ratusza czy częściowej renowacji Zamku Królewskiego. Jednakże poczynione w kraju reformy nie uratowały Rzeczpospolitej od upadku. W styczniu 1792r wkroczyły do Poznania Wojska Pruskie, nastąpił 2. Rozbiór Polski.

Początek okresu pruskiego to gwałtowny rozwój przestrzenny Poznania. Rozebrano mury miejskie i włączono przyległe osady. Wówczas powstaje założenie, którego centralnym punktem jest Plac Wolności. Po Wojnach Napoleońskich władze zaborcze podejmują decyzje o przebudowie miasta w twierdzę z głównym fortem na Wzgórzu Winiarskim. W tym samym czasie z inicjatywy Karola Marcinkowskiego-lekarza i społecznika powstaje Bazar, miejsce wspierania polskości w okresie germanizacji, która nasiliła się w czasie rządów Bismarca. Miejsce to jest jednym z symboli „Najdłuższej Wojny w Dziejach Nowoczesnej Europy”. Okresu z którym wiążą się takie pojęcia jak praca organiczna i praca u podstaw. Skutkiem tychże działań było zwycięskie Powstanie Wielkopolskie. Należy pamiętać, że okres zaborów to także czas rozwoju miasta. Powstanie w mieście kolei żelaznej czy sieci tramwajów a także wielu obiektów użyteczności publicznej jak elektrownia, gazownia czy rzeźnia. Na początku 20. wieku po rozebraniu twierdzy poligonalnej w zachodniej części miasta powstaje Dzielnica Cesarska z centralnym punktem, który stanowi Zamek Wilhelma. Był on jedną z trzech rezydencji głowy państwa, które powstały na terenie miasta. Jest też najlepiej zachowaną z nich.

Czas międzywojnia to dalszy rozwój przestrzenny i gospodarczy Poznania. Wiąże się z nim Powszechna Wystawa Krajowa (PeWuKa), która była protoplastą dzisiejszych targów.

10.09.1939 wkraczają do Poznania wojska Wermachtu. Poznań zostaje wcielony do Rzeszy jako Kraj Warty. Czas okupacji niemieckiej trwa do 23.02.1945r. Następuje odbudowa miasta ze zniszczeń, a także powstawanie nowych dzielnic. W latach 1945-1989 był także okresem walk o wolność. Największym zrywem wolnościowym tegoż okresu był Poznański Czerwiec 1956. Był to pierwszy bunt przeciwko władz komunistycznej w formie manifestacji na Ziemiach Polskich.

Dzisiejszy Poznań to piąte miasto pod względem liczby mieszkańców w Polsce. Liczy ponad 550 tys. osób. Jest jeden z większych ośrodków gospodarczych, akademickich i sportowych w Polsce. Miejscem licznych festiwali.

Jeżeli Państwo chcieliby dowiedzieć się więcej o mieście i zobaczyć je na żywo zapraszam do odwiedzin